Γράφαμε προχθές πως: Πλήρως εγκαταλειμμένος είναι ο χώρος, ο οποίος με τη συμμετοχή μαθητών των 2ου και 5ου Δημοτικών σχολείων της πόλης μας, στη συμβολή των οδών Δεληγιάννη και Μιαούλη, φυτεύτηκε, τον Απρίλιο που μας πέρασε.

Εχθές πάντως, μετά το δημοσίευμά μας, εμφανίστηκε συνεργείο και ξεκίνησε τον καθαρισμό του και το ξερίζωμα των αγριόχορτων που τον είχαν πνίξει.

Οι μαθητές που φύτεψαν τα φυτά και περνάνε πηγαίνοντας στο 5ο Δημοτικό σχολείο ή το 1ο Γυμνάσιο, δεν πιστεύουν στα μάτια τους.

Κατάντια, εγκατάλειψη, απαράδεκτη εικόνα σε σχέση με τις πρώτες ημέρες…

Σε ορισμένα σημεία μάλιστα, είναι υψηλότερα από κάποια δένδρα.

Η εμφάνιση του χώρου, στο μεγαλύτερο διάστημα, δεν δείχνει να ανταποκρίνεται σε εκείνη που φαντάζονταν οι μαθητές, οι οποίοι στα πλαίσια Ευρωπαϊκού προγράμματος για το περιβάλλον, με την καθοδήγηση της Διεύθυνσης Εκπαίδευσης και την αιγίδα του δήμου, τον μετέτρεψαν σε σημείο ανάσας, δίνοντας το παράδειγμα σε ολόκληρη την πόλη.
Ο χώρος λοιπόν φυτεύτηκε, ακούστηκαν διάφορα διθυραμβικά, για το νόημα της πράξης και την πολιτική του δήμου για το περιβάλλον και το πράσινο στην πόλη μας και το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό.

Τα φυτά που φυτεύτηκαν, πνίγονται από τα αγριόχορτα και ο χώρος θυμίζει τροπική ζούγκλα, παρά την ύπαρξη της υπηρεσίας κήπων και πρασίνου του δήμου…
Επειδή αυτή η κατάσταση δεν είναι αντιμετωπίσιμη για διάφορους λόγους, κάνουμε την εξής πρόταση:
Να καθαριστεί πλήρως από όλα τα φυτά ο χώρος, πλην των δένδρων και να φυτευτούν στον χώρο επιπλέον δένδρα (8) σε αραιή απόσταση μεταξύ τους, ώστε να είναι δυνατός και εύκολος ο καθαρισμός του χώρου από αγριόχορτα, που συνεχώς πνίγουν τα μικρά φυτά που φυτεύτηκαν και πλέον να δημιουργηθεί ένα “μίνι” δασύλλιο στο χώρο, το οποίο δεν θα αναιρεί την προηγούμενη προσπάθεια των μαθητών, αφού μπορεί να γίνει με τη συμμετοχή τους το φύτεμα των νέων δένδρων…
O καθαρισμός του χώρου που ξεκίνησε εχθές δεν ολοκληρώθηκε πάντως, αφού τα αγριόχορτα ήταν πάρα πολλά και μπλεγμένα με τα υπόλοιπα φυτά και προφανώς θα συνεχιστεί και σήμερα και ίσως και αύριο…

.

