Για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά αναγκάζομαι να γράψω για το ίδιο ακριβώς θέμα. Και αυτό από μόνο του αποτελεί αποτυχία της δημοτικής αρχής.
Ο λόγος για τον απινιδωτή!!!
Πέρυσι, αντί να αναζητηθεί λύση, κάποιοι προτίμησαν να ασχοληθούν με εμένα. Να αμφισβητήσουν τον άνθρωπο που ανέδειξε το πρόβλημα, αντί να διορθώσουν το πρόβλημα.
Φέτος, η πραγματικότητα παραμένει αμετάβλητη.
Η δημοτική αρχή επέλεξε να εγκαταστήσει έναν απινιδωτή στον χώρο γνωστού καφέ-ρακάδικου στην πλατεία Παναγίας Ελεούσας (Κολοκοτρώνη). Μια επιλογή που ίσως δείχνει όμορφη στις φωτογραφίες, αλλά αποτυγχάνει στην πράξη.
Γιατί το συγκεκριμένο κατάστημα, όπως είναι απολύτως φυσιολογικό και δικαίωμά του, κλείνει τον Αύγουστο.
Μαζί του, όμως, «κλείνει» και ο απινιδωτής.
Και εδώ τελειώνει κάθε επικοινωνιακή δικαιολογία.
Ένας απινιδωτής δεν αγοράζεται για να κοσμεί. Δεν τοποθετείται για να εμφανίζεται σε φωτογραφίες, δελτία τύπου και αναρτήσεις. Τοποθετείται για να σώσει ανθρώπινες ζωές.
Και οι καρδιακές ανακοπές δεν κοιτούν ωράρια λειτουργίας, αργίες ή καλοκαιρινές άδειες.
Όταν ένας πολίτης καταρρεύσει, κανείς δεν θα ενδιαφερθεί ποιος έκανε τα εγκαίνια, ποιος έβγαλε φωτογραφίες ή ποιος έκοψε την κορδέλα. Το μόνο που θα έχει σημασία είναι αν ο απινιδωτής ήταν προσβάσιμος εκείνη τη στιγμή.
Αυτό είναι το πραγματικό μέτρο μιας δημοτικής αρχής.
Η πρόληψη δεν είναι φωτογραφία.
Η πρόληψη δεν είναι ανακοίνωση.
Η πρόληψη δεν είναι επικοινωνία.
Η πρόληψη είναι ευθύνη.
Η πρόληψη είναι λειτουργικότητα.
Αν η επιλογή του συγκεκριμένου σημείου έγινε επειδή είναι πολυσύχναστο, τότε η δημοτική αρχή όφειλε από την πρώτη ημέρα να εξασφαλίσει ειδική εξωτερική προστατευμένη θήκη, με ελεύθερη πρόσβαση όλο το εικοσιτετράωρο.
Οτιδήποτε λιγότερο είναι μισή δουλειά. Και στις ανθρώπινες ζωές δεν υπάρχουν μισές δουλειές.
Αφού προτεραιότητα είναι η ανθρώπινη ζωή, ας εξεταστεί η μεταφορά του σε δημοτικό χώρο, όπως μπροστά από το δημαρχείο, όπου μπορεί να είναι προσβάσιμος όλο το 24ωρο και να υπάρχει παράλληλα επιτήρηση.
Δεν κατηγορώ το κατάστημα. Κάνει αυτό που κάθε επιχείρηση δικαιούται να κάνει, κλείνει για τις διακοπές του.
Κατηγορώ αποκλειστικά τη λανθασμένη επιλογή της δημοτικής αρχής, η οποία όφειλε να προβλέψει το αυτονόητο πριν τοποθετήσει τον απινιδωτή.
Και δεσμεύομαι δημόσια ότι θα επανέρχομαι κάθε χρόνο, μέχρι να διορθωθεί αυτό το λάθος.
Γιατί η ευθύνη δεν τελειώνει με μια φωτογραφία.
Η ευθύνη αρχίζει από τη στιγμή που κάποιος θα χρειαστεί αυτόν τον απινιδωτή.
Και εκείνη τη στιγμή δεν πρέπει να υπάρχει καμία κλειδωμένη πόρτα ανάμεσα σε έναν άνθρωπο και στη ζωή του.
Η λύση είναι απλή. Μεταφέρετε τον απινιδωτή σε σημείο με ελεύθερη, 24ωρη πρόσβαση ή τοποθετήστε άμεσα πιστοποιημένη εξωτερική προστατευμένη θήκη.
Όχι αύριο.
Όχι όταν τελειώσει ο Αύγουστος.
Σήμερα.
Τώρα.
Γιατί όταν χαθεί μια ανθρώπινη ζωή, καμία δικαιολογία δεν μπορεί να την επαναφέρει.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΣΩΤΗΡΟΠΟΥΛΟΣ
Ανεξάρτητος Δημοτικός Σύμβουλος
