.
Ποια είναι η δική σας γνώμη για τον ρόλο σας
σαν Αντιπρόσωποι των πολιτών της Αγ. Βαρβάρας ;
Μια ευγενική ερώτηση στο υψηλό θέατρο της αξιότιμης «Αντιπολίτευσης» σε αυτή την Πόλη.
Αγαπητοί,
Θα πηγαίνετε ή ίσως να βρίσκεστε ήδη σε καλοκαιρινές διακοπές.
Μια ερώτηση για την ολοκλήρωση ενός αντιπολιτευτικού θεατρικού εξάμηνου. Σαν απολογισμός … Λιγάκι εδώ, μεταξύ μας. Όχι ως δελτίο τύπου, όχι ως οδηγός ψηφοφορίας, όχι ως ακόλουθος Τύπου ή παρατηρητής συζήτησης, αλλά απλά: από άτομο σε άτομο.
Μπορούμε λίγο να το πετύχουμε αυτό – έστω αυτό ;
Ποια είναι η δική σας γνώμη για τον ρόλο που «παίζεται» σε αυτή την παρωδία που θέλετε να ονομάζετε «Αντιπολίτευση»;
Ειλικρινά, θα ήθελα να απαντήσετε σε σας τους ίδιους κυρίως, και έπειτα (όχι απαραίτητα) σε μένα ή στους συνδημότες σας.
Όταν βγάλετε το «κοστούμι» σας στο τέλος της ημέρας, αγνοήσετε τα email και τα σόσιαλ μίντια σας και κοιτάξετε στον καθρέφτη, τί βλέπετε;
Βλέπετε έναν εκπρόσωπο του λαού, του κόσμου που σας ψήφισε;
Ή μάλλον ένας επιπλέον, ένας αναγνώστης της ατζέντας (του) χωρίς εις βάθος γνώση του φακέλου; Είστε εκεί εξ ονόματος του ψηφοφόρου, ή εξ ονόματος της «κομματικής σας πειθαρχίας», της επίσημης καθοδηγητικής ροής να πάρετε εσείς την εξουσία, ή εκείνης της λανθασμένης γνώμης ότι αντιπολίτευση σημαίνει κόντρα και μόνον κόντρα … μια γνώμη που όλοι κρύβετε από πίσω και δίνετε μεγάλα μπράβο στον πιο πετυχημένο «τσαμπουκά» μεταξύ σας;
Γίνεται πολύς λόγος στο και γύρω από, το Δημοτικό Συμβούλιο…
Σχετικά με την πολιτική της Διοίκησης, τις προτάσεις, τις απόψεις, τα έργα … ΟΛΑ (μα όλα) λάθος ή και με δόλο, με ιδιοτέλεια, με προσωπικό όφελος ;;; Επαναλαμβάνω: ΟΛΑ;
Πείτε μου, πότε ήταν η τελευταία φορά που κάποιος από εσάς ήθελε πραγματικά να δει κάτι με θετικό μάτι; Πότε υπήρχε μια έγκριση σε κάποιο σχέδιο, σε κάποια πρόταση που ήταν καλή για τον κοινό; Και μην μου πείτε ότι δεν υπήρξε ποτέ κάτι καλό γιατί τότε θα πρέπει να αμφισβητήσω την νοημοσύνη των συμπολιτών μας που θέλανε, όχι μια μα δύο και σίγουρα και περισσότερες φορές το παρόν σχήμα στην Διοίκηση της πόλης τους.
Πότε κάποια ερώτηση σας δεν ήταν μια ρητορική κίνηση ή επιδίωξη αποπομπής ενός «δημοτικού αντιπάλου», αλλά μια έντιμη προσπάθεια να βρεθεί η αλήθεια;
Πότε υπήρχε η διάθεση για μια εποικοδομητική συζήτηση ή και ακόμα την θέληση – έστω – να βρεθούν λύσης που είναι ικανοποιητικές για το κοινωνικό σύνολο ;
Οι συμπολίτες σας ψήφισαν για να είστε παρόντες, να σταθείτε σ’ ένα ύψος, να συζητήσετε, να ελέγχετε, να κρίνετε, να εγκρίνετε ή να επικρίνετε… ακόμα και να κατακρίνετε, αλλά σας θέλει – όταν θα κατακρίνετε – να προτείνετε εσείς εναλλακτικές λύσεις, εναλλακτικά προγράμματα, εναλλακτικές ρυθμίσεις … ώστε να προχωράνε τα θέματα… Ο κόσμος ρωτάει, και σας θέλει να μεταφέρετε τις ερωτήσεις εκεί που πρέπει, ο κόσμος έχει απορίες και σας θέλει να διατυπώσετε αυτές εκεί που πρέπει αλλά ο κόσμος απαιτεί (και έχει αυτό το δικαίωμα) μια αξιολόγηση του κάθε ερωτήματος, του κάθε προβλήματος και αναζητά σαφήνεια ως προς την (ενδεχομένη) λύση… δεν σας ζητά να απέχετε από κάθε ψηφοφορία, να απουσιάζετε από την κάθε συγκέντρωση, να καταψηφίσετε το κάθε τι που θα ειπωθεί χωρίς να έχετε κάτι καλύτερο να προτείνετε, να κάνετε την κριτική σας εντός και εκτός Δ.Σ και να σταματήσει το κάθε θέμα εκεί… τακτοποιημένο (για σας) και να κλείνει η κάθε πιθανή συζήτηση, σαν μια πλήρως αυτόματη αιρούμενη πόρτα, στο όχι σας και μόνον.
Και εν τω μεταξύ, μερικές χιλιάδες άνθρωποι σας κοιτάζουν σαν να υποψιάζονται ακόμα ότι – μέσω από σας – μπορούν να επηρεάζουν κάτι ή και κάπου. Σαν να είστε η «επέκτασή» τους, η συνείδησή τους, η προσπάθεια τους για το καλό ή και για κάτι καλύτερο…
Αλλά να είστε ειλικρινείς: ποιος από εσάς έχει ποτέ απαντήσει θετικά σε κάτι, τα τελευταία χρόνια, χωρίς επιβάρυνση ή διαβούλευση… κάτι που δεν είχε συμφωνηθεί προηγουμένως μέσα από την στρατηγική της ανατροπής της υπάρχουσας Διοίκησης;
Η κόντρα για την κόντρα έχει γίνει τελετουργία. Η κριτική μοιράζεται πολύ καλά τακτοποιημένα μεταξύ την μιας (του ενός ιατρού) αντιπολίτευσης και της άλλης (του άλλου ιατρού), έτσι ώστε το ίδιο το σύστημα να μην μπορεί να προχωρήσει ποτέ πραγματικά.
Δεν είστε πλέον αντισταθμιστική δύναμη. Είστε οι σαμποτέρ της δημοκρατικής διαδικασίας, μια φάλαγγα αντιπολίτευσης κατά παραγγελία. Αυτό είναι έξυπνο. Τόσες πολλές λέξεις, τόσο πολύ τριβή, τόσο λίγη ηθική. Τόσες πολλές ομάδες, τόσο λίγοι πραγματικοί εκπρόσωποι. Τόσα πολλά αισχρόλογα, τόση (βρώμικη συνήθως) κριτική, τόσο μικρό αποτέλεσμα.
Και το καλύτερο μέρος: όταν ένας πολίτης σηκώνεται όρθιος, θέτει κρίσιμα ερωτήματα, σκέφτεται τα πράγματα, προσπαθεί να ταράξει την συνείδηση της αντιπολίτευσης, την θέση της, τον ρόλο της … τότε ξαφνικά ονομάζεται «ριζοσπαστικοποίηση», «παραπληροφόρηση» ή «αντιθεσμική δυσπιστία», για να χρησιμοποιήσω κοσμικούς χαρακτηρισμούς και όχι τις ποταπές, αισχρές εκφράσεις που πετάτε ανελλιπώς από εδώ και από εκεί όταν κάποιος / όποιος – ίσως και άθελά του – «κινδυνεύει» να σας ξεσκεπάσει…
Αλλά; Ίσως δεν είναι δυσπιστία. Ίσως είναι απογοήτευση με τη μνήμη. Ίσως είναι μια αντίδραση στην υπό όρους προδοσία. Ίσως είναι μια αντανάκλαση μιας εξαφανισμένης ψυχής.
Έτσι, άλλη μια φορά η ερώτησή μου.
Όχι ως αρθρογράφος, αλλά ως συμπολίτης που κάποτε πίστεψε ότι υποστήριζε κάτι: Ποια είναι η γνώμη σας για τον ρόλο σας σαν Αντιπρόσωποι των συμπολιτών σας στην αντιπολίτευση;
Και αν η απάντηση σας, με το χέρι στην καρδιά, είναι: “κάνουμε το καλύτερό μας”,
τότε θα ήθελα να μάθω για ποιον;
Πραγματικά !
Μετά τιμής (όσο υφίσταται ακόμα αυτός ο όρος)
Ζακλίν Σχερπερέλ
